2015’in garagış ayıymış, şuncaazı yazmışım;

büssürü işim var, erken uyandım bugün.. böylesi günlerde biraz yürümek ve kahvaltıyı annemde yapmak iyi gelir..

diyom ki şimdi; sahilde yürürken, adım attıkça tanrısal bir mucize sonucu zenciye dönüşsem ve annemlere bir zenci olarak girsem?

anam ne tepki verirdi acaba??

1) ula oolum zenci de mi oldun!

2) çabuk taksi çağır hastaneye gidelim!

3) aha bana bişeyler oluyu!

dur bakalım, çıkacam aha evden..

şimdiden biraz garardım gibi..

*** *** ***

ey gidim..

anneme kahvaltıya gitmek diye bişi vardı.. camda beni beklemesi diye bişi vardı.. arada bir “bugün kahvaltıya gelme, öğleden sonra gel” diye telefon açması diye bişi vardı, misafir gelecek ve sevdiğin pastalar yapıldı anlamındaydı, anlardım.. dönerken, ardım sıra pencereden bakması, dolmuşa binene değin beklemesi hatta ayakta mıyım oturan yolcu muyum diye kontrol etmesi diye bişi vardı..

sanırım dünyada bitek annelere mutluluk verir, oğlunun dolmuşta oturabilmesi!!!!

***

canım annem arada bi dile getirirdi, hayattaki en büyük 3 hayalini;

‘’kayak yapabilmek, ingilizce konuşabilmek ve şarkı söyleyebilmek’’..

bense dua ederdim;

-‘’ey büyük Allah’ım, noolur, lapa lapa kar yağan bigün, annemi gazi caddesi’nden aşşaa, kızak üstünde ingilizce şarkılar söyleyerek kayak yaparken görebilmeyi bana nasip et’’..

hava ayaz, gazi caddesi buz.. gazete almaya çıktım demin.. aklıma düştü yine..

***

maç izlerken uyumuşum geçenlerde, petek yanı pike altı.. düş bile görmüşüm..

rüya bu ya; dünya kupasında trt spikeriyim, maç anlatıyom..

hem de ingilizce..

gayet de güzel anlatıyorum haa.. gerçi ne dediğimi ben de anlamıyorum ama, bütün dünya beni dinliyo.. naklen.. canlı yayın.. kesin annem de kurum kurum kurulmuştur ekran başına..

işte, gol oldu, almanya attı bir tane.. ‘’goooollll’’ diye bağırdım falan.. şimdi tekrar izliyoruz dedim, ‘’again’’ falan, muhteşem bir aksan……

ama?? nasıl olur la??

pozisyonun tekrarında gol olmadı???

***

utandım.. sıkıldım.. kem küm ediverdim.. durumu kurtarmak için kötü kötü espriler yaptım.. falan..

yok arkadaş??

uyandım tabi, kabus gibiydi, ne uyuyacam daha?

***

buz dedik, kayak sayılır..

ingillizce düşte de olsa lisan sayılır..

eh işte bir şarkı söylemesi kaldı, daha ilk notada boğazıma diziliyo;

esti seher yeli söküldü seller

gidiyorum kömür gözlüm ağlama…..

nasıl söyliyim ki? karacaoğlan’ın bu dizelerini bire bir yaşadım ben.. annem, yoğun bakım ünitesinde bana bakıp ağladı.. kendi öleceğine değil, ben tek kalıp üzülecem diye ağladı.. bunu yalnızca giresunlu annelerin ula oğul’ları anlar..

***

aziz ve muhterem kardeşlerim,

cümleten sağlıklı pazarlar dilerim.. önce Gök Tengri’mize sonra Türk hekimlerine emanet olunuz..

ord prof dr gürsel ekmekÇi