dünya üzerindeki ünsüz yazarların en meşhuru olan gürsel apo ekmekçi, birinci kitabı ”baklava desenli ev”i, ”uzay mekiği kullanma kılavuzu” niyetine yazmıştır..

her ne kadar kitapta bu konuda tekbi kelam etmemiş de olsa, dileyen, satır aralarında aradığını bulmuştur..

sözgelimi, pekçok insan, kimi öykülerden sonra;

-”sağol gardeşim, beni yazmışsın” diye gururlanmış, sayın gürsel bey ise;

-”hayır yahu” diyememiştir..

durup dururken bi yazıda gendini bulan, uzay mekiğini haydi haydi bulur..

***

kitabın önsözünde Atatürk’e de sitem edilir misal..

giresun variken samsun’a çıkmış olmasındaki büyük hata eleştirilir.. ülkemizin düştüğü cümle hallar buna bağlaıp;

-”giresun’a çıkmazsan böyle olur ağam” demeye getirilir..

şakadır tabi bu..

ama, bigaç sene sonra, bi spor sayfasında, ciddi ciddi;

-”Atatürk aslında trabzonsporluydu” iddaasını okuyunca gürsel bey, gendini;

-”az bile yazmışım la” şeklinde düşünmekten alıgoyamamıştır..

***

insanların tipinden hangi takımı duttuğu az biraz belli olur..

örneğin Ata’mız genel görünüm itibarıyla tipik bi fenerbahçelidir.. savaşa giderken zübeyde hanım’ı Beşiktaş gulüp yöneticilerine emanet etmesi ayrı bişi..

kuşku yok ki, dünyada herkesin ikinci takımı Beşiktaş’tır..

Ata’mız üçün de geçerli olmalı bu kural..

alkolü fazla kaçırdığı bi gece;

-”zamanında bi şekilde fenerli olduk, ama en büyük Beşiktaş galiba ismet, ben en iyisi annemi bunlara teslim ediyim, sen de yarından itibaren Beşiktaşlı ol” demiştir O..

övünmek gibi olmasın..

yaani değerli mümin kardeşlerim, Mustafa Kemal’in trabzonsporlu olması, anca laz fıkrasıdır..

***

trabzonspor daha dünkü çocuk..

o yoğiken giresunspor vardı Türkiye 1. futbol liginde..

gözüm gördü kulaam duydu o günleri..

masal masal matitas..

***

sonra büyüdüm..

inönü stadyumu..

kapalı tribün..

en ortası..

tribün önünde bi set..

orada ayakta duruluyo.. yüzlerce kişi.. orada durabilmek bi ayrıcalık.. bi rütbe..

dünyanın gelmiş geçmiş en muhteşem tribününün kumanda merkezidir orası.. takım tutma değildir salt, hatta oranın ahalisi golleri bile gece evde tv’den izler, ne takımı, ne futbolu yahu, kafayı mı yediniz siz? oranın ahalisinin bambaşka bir “derdi” vardır, mim mim grubu denli soyludur orada yaşanan “mesele”..

orada durmuşum, oradan gelmişim, kimseye eyvallahım yoksa hayatta,

kökü oradandır..

özetliyim; inönü stadyumunda set üstünde dikildin mi?

cevabın hayır ise pek de önemli bi adam sayılmazsın, yemişim afra tafranı la!

***

daha gurbete gittiğimin ilk senesi, 40 yıllık çArşı çocuklarının arasına düşmem hayatımın dönüm noktasıydı zaten..

tamamen tesadüftü..

tamamen okul arkadaşım Garo’nun kıyağıydı..

o duygu anlatılmaz..

ama gurbet gurbettir.. yabancıydım sonuçta..

aslolan giresun sevgisidir, geç anladım..

***

1923’teki Bilgi Yurdu 2020’de yeniden kurulunca ortaya çıkıverdi..

sahipsiz giresun gerçeği…..

sahipsizliğin bu kadarı ayıptır kardeşim..

elbette bazen kendi kendimize gonuşur gibi yapıp espri eyliyoruz canım dostum, tiyatro oyuncusu ahmet öndaş ile;

yahu her işi biz mi yapacaz şu şehirde gardeşim!!!!

kıh kıh!

açık söylüyorum, bu nüktemizin abartı ve mizah payı o kadar küçük ki….

***

kim.. hangi koltukta oturmuşsa bu şehirde..

kim makam saabı olarak yaşamış ölmüş gitmiş ise..

o koltuk var ya o koltuk..

o koltuğun yayı var ya yayı..

ki, mutlaka vardır..

iki cihanda da gtüne girsin inşallah!!

***

aziz ve muhterem kardeşlerim,

cümleten sağlıklı pazarlar dilerim.. önce Gök Tengri’mize sonra Türk hekimlerine emanet olunuz..

ord prof dr gürsel ötker

giresun ünv tıp fakültesi göz hastalıkları hastanesi gözünün ilifini yidüüm herifler servisi bölüm bşk