yaşamı dinsel boyunduruk altında sürdüren kişi ve kurumlarla ilişkilerim, oldum olası hep mesafelidir.. sözgelimi, mahalle imamımız camiye gelir de cemaatin aklını çelerek, ‘’ikinci bi kişinin gördüğü ibadet makbul değildür’’ derim diye attığım her adımdan hayalet görmüş gibi korkar.. son on yılın tüm ilimiz müftüleri de dünyada en çok benden çekinir..

ne vakit valilikte bi protokol toplantısı yapılsa, il müftüsünün bi gözü -kulağı hep kapıda olur, acaba yakınlarda mıyım, derviş hırkamı giyip toplantıyı tahminen saat kaçta basarım.. bu yılki umrenin iptalini mi talep ederim, yoksa ‘’yeryüzündeki en tehlikeli şey tizlerde detone olmuş bi müezzin sesidir ‘’ biçimindeki doktora tezimi kimseden izin almaksızın sunmaya mı başlarım, naaparım?

***

ak sakalı dede olgusu da aynen böyledir.. şu yaşlara, nice baharlara eriştim, bugüne bugün, tekbi ak sakallı dedenin rüyama girip de bana herhangi bişey söylediğini görmedim.. sanıyorum ki, onlar da son derece tedirginler bana bulaşıp-bulaşmama konusunda..

az-çok hissediyo ve anlayabiliyorum; ‘’ulan şimdi bi öğüt vermeye kalksak bu herif bizi dinlemez, ikide bi lafımızı kesip, hayır u öyle diğil der, hiçbi mevzuda ikna olmaması bi yana, bi de ters yanıtlar vererek dede olduğumuza da pişman eder bizi’’ şeklinde düşünüyolar gibime gelir..

ak göt-kar göt mutlaka belli olmalı misali, ak sakallı dedelerden bana bi fayda gelmediği içün, karabasanlar dadandı şu sıralar başıma..sanki dünyada bitek ben uyku uyuyom, tepemde her dakka bi karabasan var..

***

uyku da pek derin bi konudur haa, böyle bilinmez bi ruh halidir işte.. uyurken düştüğümüz halları anlayamıyoz, hangi boyuta geçiş eylediğimizi tam algılıyamıyoz.. her şeyi benden bekleyen günümüz tıbbı, bunu da çözememiş maalesef..

bilemiyoruz, aslında karabasan diye bişiler yok, belki de bizlere öyle geliyo..

iyi ama, nasıl oluyo da öyle sanabiliyoz.. ben, kendi payıma bu karabasan milletiyle iyi geçinmeye çaba gösteren biriyim.. napim diyorum, Allah onları da bu biçimde yaratmış, gelip üstümüze çullanıp gidecekler, vazifeleri bu.. kurbanlık koyun gibi bekliyorum yattığım yerde.. ayıp olmasın deyu, her defasında iç giysilerimi değiştirip de tertemiz giriyorum pofuduğa..

***

kimisi gerçekten pek efendi oluyo bunların, mesai dolduran memur mantığıyla, insanı hafiften bi yatağına bastırıp gidiyo.. bazısındaysa, deli guvveti oluyo bu heriflerin, boğmaya falan kalkışıyolar adamı, ancak elense çekerek kurtulabiliyoz ellerinden..

hadi bi tanesi ayaklarımı ısırmasın mı geçenlerde uykudayken.. bu harekete saygı duymak elde değil, ‘’seni homono goduğum’’ diye bi fırlayışım var yattığım yerden, karabasan önde, ben arkada, dört dönüyoz evin içinde.. böyle durumlar içün, tarkan’ın kurdu gibi yetiştirdiğim kedimiz Heri takıldı mı peşimize.. kıyamet kopuyo, elimde de bi vileda sapı.. ev halkı, apartman sakinleri hep birden ayağa kalkıldı, ama yakalayamadık karabasanı..

bunlar nasıl işlerdir, uyurken ayağımızın ısırılıyo gibi olmasının helbet bi açıklaması olmalı.. şimdi hiç durmadan otuz sene kadar yazmam gerekecek, hiç de sırası diğil.. hem ayrıca, uyurken yegane derdim bunlar mı benim?

son zamanlarda, uykudayken, gözümün önünden bitakım yazılı notlar da geçişmeye başladı.. nooluyoruz, nereye gidiyo bu işin sonu.. başım nereye erecek.. dur bakalım..

kimi mühim adamlar, baş uçlarında kağıt-kalemle uyurlar,güya bunların uykuda akıllarına bişiler gelecek de kalkıp not alacaklar.. töbe haşa, sanki peygambersin de vahiy gelecek sana denemez bunlara.. ne yapsa yeridir onlar..

ben bu heriflerden daha da mühim bi adam olduğum içün, baş ucumda genellikle; minik not defterim, iki ayrı renkte kalemim, bi te cetvelim, bi dünya atlasım ve bi adet uçan daire kullanım kılavuzum ile ancak huzurlu uyuyabiliyom..ne yalan söyliyim, kimileyin bazı hesaplar da yapmam gerekiyo kainatla ilgili, yastığımın altında bi abaküs bulundurmazsam rahat edemiyom..

***

rahmetli babam, çok aşırı ders çalışmadığını, sınıfta öğretmenlerini çok dikkatle dinleyerek tüm dersleri anladığını ve konuları o esnada öğrendiğini anlatırdı bizlere.. böyle tutarlı bi adamın oğlu olmak güzeldir, ama ben hiç de öyle değildim, bugüne değin okuldaki hiçbi dersi dinlediğimi anımsamıyorum.. sanırım, kafamı kaldırıp hiç tahtaya bakmadım da.. hayat boyu her daim, bedenim başka, aklım başka bi yerde oldu..

hiçbi konuda geç kalınmış değildir şiarıyla, babama layık bi evlat olabilmek uğruna, uykudayken gözümün önünden geçen yazılı notlara pür dikkat bakmaya karar verdim sonunda.. bunu da bi tür ders dinleme yerine koymalıydım..

hem zaten taa ilkokuldan kızımın kalbini kırmıştım, hala içimde bi derttir.. bana ‘’ekvatorun yurdumuza uzaklığını, meridyen ve paralelleri ‘’ soruyordu, ödev vermiş öğretmeni.. ‘’bak gızım’’ dedim, ‘’bunlar benim dünyada en gızdığım konulardır, bunları öğrenmene izin vermiyorum, yok öyle uyduruk şeyler, hepsi yalan, git söyle öğretmenine, babam yarın okula gelip seni dövecekmiş de’’ falan diye bağırdım..

bunun da getirdiği bi suçluluk duygusu var tabi, kendimi tamamen rüyalarımdaki derslere adadım..

***

bak sen şu yazılı nota şimdi..bak da kafayı yeme kolaysa.. ‘’kasabada dereye düşen kümes kapısı kilidi, köyden geçen tilki kervanını mutlu eder’’ gibi bişeydi ilk gördüğüm yazı.. ulan bana ne.. ne demek ki bu.. niye bana gönderiliyo, kimden geliyo.. uykudayız, ‘’yanlış adres goçum’’ deme şansımız da yok.. deli gibi kafa sallıyoz el alemin notuna, sanki anlamış gibi.. davudi bi ses, ‘’ben ne dedim’’ deyu sorsa, vermeye yanıtımız yok.. saçma sapan bi laf nihayetinde..

hadi diyelim ki birincisinde acemiliğime geldi, eksiğiyle-gediğiyle not alabildim, peki dün gece gördüğüm neydi o zaman.. kalktım derhal yazdım defterime çünkü, o kadar da eminim; ‘’siirt’linin yaptığı sirtakiye katılmam’’ yazıyodu bana gelen notta..

şimdi ben ne anlamalıyım bu laftan.. ve sizlere nasıl ifade etmeliyim.. belki, ‘’her işi erbabı yapmalı’’ gibisinden bi anlam çıkarmak olası, ama hayatımda siirt’e gitmediğim gibi, hiç sirtaki oynamışlığım da yoktur, bana ne bunlardan.. nerden çıktı bu not gönderimi.. ve ben niye anlam çıkarıyom..

çok eskilerin bi giresunspor tezahüratıdır.. rakip de ne hikmettir bilinmez, illa ki erzurumspor olacak, şampiyonlukta en iddialı onlar bulunacak.. takımımız 2. golü bulunca tribünler inleyecek; ‘’nooldu da nooldu/ erzurum’a nooldu’’.. aynı bunun gibi, nooldu benim uykularıma..

***

şimdi bir duş molası veriyorum..

temizliği hastalık edinmelerin, sürekli banyo falan yapmaların adı, ‘’imam götü gibi yıkanmak’’ olarak bilinir giresun’umuzda..

yakındır, düşümde imam götü görmeye de az kaldı.. sonra sıra müftüde.. müftünün neresini görecem dersiniz?

***

aziz ve muhterem kardeşlerim,

cümleten sağlıklı pazarlar dilerim.. önce Gök Tengri’mize sonra Türk hekimlerine emanet olunuz..

ord prof dr gürsel ötker

giresun ünv tıp fakültesi bağırsak enfeksiyonu hastanesi götü dutmayan herifler servisi bölüm bşk