Osman Ağa (Topal Osman) komutasındaki Giresunlu fedailerden oluşan Giresun Gönüllü Maiyet Müfrezesi’nin (daha sonraki adları Riyaset-i Celile Muhafız Bölüğü ve bilahare Meclis Muhafız Taburu) faaliyetlerini anlatmaya bugün de devam ediyoruz.

Atatürk’ün Çankaya köşkü’nde görevli Bahçe Mimarı Mevlut Baysal anlatıyor:

“…Ankara’da kaldığım bir hafta içinde bir gün, dalgın ve düşünceli bir halde Taş Han’ın oralarda dolaşırken, bir kaynaşma oldu. Kulağıma, ‘Mustafa Kemal…Mustafa Kemal!..’ sesleri geldi. Bir de baktım, Anadolu Lokantası’na doğru kol kola iki zat ilerliyordu. Bunlardan gri kalpaklı, gümüşü avcı elbiseli sarışın olanı (O) idi. Ve etrafını, O’nu uzaktan takip eden bir hale gibi, siyah elbiseli bir insan dizisi kuşatmıştı. Siyah başlıklar (kabalak) ve siyah kuşaklarda eller tetikte, Karadeniz çocukları (Giresunlu fedailer olacak. S.Ç.), büyük bir dikkat ve teyakkuzla (uyanıklıkla) adım adım ilerliyorlardı. Meşhur Osman Ağa’nın maiyetinden bir müfreze, O’nun etrafında muhafız kıtası vazifesi görüyordu. Bir arı uçsa vuracaklardı.”(Yakın Tarihimiz,c.4,sayı:41,sayfa:58-59)

İpek Çalışlar ise, Latife Hanım’ın ilk defa Çankaya’ya ayak bastığı anı şu cümleyle ifade ediyor:

“Evin çevresinde Karadenizli (Giresunlu. S.Ç.) korumalar milli kıyafetleri içinde siyah elbiseleri, fişeklik kemerleri, başlarında çatkıları bekliyorlardı.” (Latife Hanım, İstanbul, 2006, s.46)

Araştırmacı yazar Nurer Uğurlu’nun görüşleri de şöyle:

“O devirlerin havasını vermek için hatırlatalım ki, uzun müddet Mustafa Kemal’in ve Millet Meclisi’nin Ankara’da hiçbir kuvvetleri olmamıştır. En küçük isyan hareketlerini bile bastıramayacak halde idiler. Daha sonraları Mustafa Kemal dahi kendine ilk muhafız kıta olarak bir başka çeteci ve çeteyi Topal Osman ve adamlarını almak zorunda kalmıştı.”

(Çerkez Şahanı Ethem, Örgün Yayınevi, İstanbul, 2006, s.387)