benim öykü kahramanlarım..

aziz ve muhterem kardeşlerim,

oturup da saymadım, belki 500 kişiler..

hepsi gerçek, yaşamın içinden.. kimi sağ, kimi rahmetli.. siz bunları;

”sürekli taksi çağıran adam”,

”sadece abimi soran adam”,

”hiçbi konuda net gonuşmayan adam”,

“‘bikaç gıza birden benzeyen gız”,

“dünyanın gidişatı ile doğrudan ilgili adam”,

“gözle görülmeyen gadın”,

falan diye, okursunuz kitaplarımda, fan sayfamda..

çok uzun yıllardır onlarla bir yaşarım.. kalbim çok kalabalıktır bu yüzden.. yüküm ağırdır.. her gittiğimiz yere beraber gideriz bu güzel-tuhaf-komik insanlarla..

bigün kalpten gittiğimde babam gibi, bilin ki tek nedeni genetiklik olgusu falan değil, taşıdığı yüktendir..

***

kıyıda köşede kahkaha atarken gördüğünüzde,

bir kalabalıkta, bir tenhada gözüm yaşlı duyduğunuzda, biliniz..

biz, 500 kişi falan hep beraber ağlar, hep beraber güleriz..

***

ne dicem?

film izleme zevkim, dolayısıyla sinema genel kültürüm çok sınırlıdır.. aşağıyı bu ön koşul ile okuyunuz.

hiç tanımadığım bir yönetmenle yapılmış bir söyleşiye göz gezdirdim dün.. kahramanlarını gri, finali izleyiciye bırakmak gibi kavramlarla konuşuyor idi..

elbette iyi sanatçıdır, elbette iyi bir entelektüeldir ama dedim ki içimden, ula bana ne gadar da ters duygular…

düşündüm ki bir de ayıptır söylemesi, benim kahramanlarının tek özelliği “iyi insan” olmalarıdır yahu….

ve eğer bir ayrılık yazısı değilse finallerim hep mutlu biter.. çünkü ben tüm dertlere, haksızlıklara RAĞMEN mutlu bir kardeşinizim..

başka bişiye ne gerek var ki?

sanat, bizi kasmalı mıdır?

***

(kötü insanlarla diğer yazı türlerimle boğuşuyorum tabi, bu ayrı bişi.. tarih yazılarım, Atatürk yazılarım, müzik yazılarım, eski Giresun yazılarım, Beşiktaşk yazılarım genelde kötülere seslenir)

(100 kişi bana uyuz olacak diye susayım mı? geri kalan 99.900 kişinin, yani sevenlerimin daha güçlü olduğunu bilmiyo muyum)

***

bunu aslında dün yazdımdı, yani cuma.. burada paylaşmayı unutmuşum..

Yüce yaradanın her günü, bize soluk aldırdığı her saniyesi kutsaldır..

Hayırlı cumalar diyenlerin “gösterişleri”nden Allah bizi esirgesin..

Kamuoyuna saygıyla arz ederim.

ord prof dr gürsel ekmekÇi