Oyunculuk sanatının psikolojik, duygusal ve toplumsal yönlerinin ele alındığı söyleşide; oyunculuğun yalnızca sahnede sergilenen bir performans olmadığı; insanın kimliği, duygu dünyası ve psikolojisiyle doğrudan bağlantılı bir sanat dalı olduğu vurgulandı. Etkinliğin ilk bölümünde, “İnsan, gündelik yaşamda da maskelerle mi yaşar?” sorusundan hareketle oyunculuğun bireyin gerçek benliğini ortaya çıkarıp çıkarmadığı tartışıldı. Katılımcılar, oyunculuğun bir rol yapma biçimi olmasının yanı sıra kişinin iç dünyasını keşfetmesine de imkân sağladığı yönünde değerlendirmelerde bulundular.

Programın devamında, sakin ya da içine kapanık bireylerin sahnede farklı karakterlere dönüşebilmesinin nedenleri üzerinde duruldu. Oyunculuğun yeni bir kişilik oluşturup oluşturmadığı ya da bireyin içinde var olan yönleri görünür hâle getirip getirmediği konusunda fikir alışverişi yapıldı. Ayrıca uzun süre canlandırılan karakterlerin oyuncuların gündelik yaşamına etkileri, prova süreçlerinin psikolojik boyutu ve karakterden çıkmanın zorlukları da ele alınan başlıklar arasında yer aldı.

Samimi bir atmosferde gerçekleşen etkinliğin son bölümünde ise sahne ve duygu ilişkisi değerlendirildi. Oyunculuğun yalnızca ezber ve teknikten ibaret olmadığı; empati kurma, duygu aktarımı sağlama ve insan psikolojisini anlama becerilerini de içerdiği ifade edildi.