Federico Garcia Lorca 1898 – 1936 İspanyol şair ve oyun yazarı, ressam, piyanist ve besteci. YAĞMUR ALTINDA DÜŞÜNCELER José Mora’ya Yağmurun öpücüğü bu taşra bahçesinde coşturucu bir ezgi veriyor yapraklara. Uzak bir hüzünleniş bırakıyor gönülde sırılsıklam toprağın kokusu iç açarak. Dilsiz ufukta kırçıl bulutlar yırtılıyor. Pınardaki uykulu su üstüne damlalar düşmede, kaldırarak bir inciler köpüğü. Parıltılar, sudaki titreyişi azaltan. Acımı artırıyor bu akşamın acısı. Bahçeyi bir tekdüze sevecenlik almada. Çektiklerim biter mi günün birinde, Tanrım, silinir gibi tatlı hışırtı yapraklardan? Canımda sakladığım yıldızlı nice yankı yardım eder mi bir gün şeklimle boğuşmama? Uyanışı mı yoksa ölümün sahici ruh? Ve düşündüğümüzü karanlık mıdır kapan? Ah, yağmur altındaki dinginliği bahçenin! Bu yalın görünümden içim başkalaşmada, uğultusuyla acı, ıslak düşüncelerin bağrımda kanat açmış güvercinlerden kalan. Güneş çıktı. Ve bahçe kanıyor san sarı. Ortalıkta boğucu bir hüzün çırpınmada, özlemi var içimde kaygılı çocukluğun, büyümek, âşık olmak isteğinin, art arda geçti saatler tıpkı böylece seyrederek iç karartan yağmuru. Giderdi patikadan kırmızı başlıklı kız… Masallar bitti artık, sevgimden fışkıran o pınarın karşısında düşündüm kara kara. Çektiklerim biter mi günün birinde, Tanrım, silinir gibi tatlı hışırtı yapraklardan? Yağmur başladı yine. Rüzgâr gölgeleri dağıtmada. 3 Ocak 1919