BİRKAÇ SÖZ DAHA…

İzler Dergimizin Temmuz sayısına ilişkin “önsöz niyetine” bişeyler karalarken, kökeni epey eskiye dayanıp bugün de süregelen aydın ihanetine değinmek zorunda kaldım. Laf uzadı. Bazı şeylere hiç giremedim.

Kusura bakmayın diyecek değilim.

Ne gerekiyorsa o. Bu vatanı sokakta bulmadık.

İdris Hoca’nın çok değerli bir beyin olduğunun da hakkını verdiğimi sanıyorum.

***

75 nolu Temmuz sayımız Ertuğrul Yalçın kardeşimin Haydar Ergülen’in Şu Benim Mavi Babam kitabını tanıttığı makale ile başlıyor.

O kitabı okumadım. En kısa zamanda tedarik edeceğim tabi. Haydar Ergülen, babasının mavi olduğunu iddia ediyor. Takıldım kaldım, Ertuğrul’un yazısı mailime ilk düşeli beri. Benim babam ne renkti?

Beyazdı.

Rakı beyazı.

Elbette.

Eve süt getiren bir köylü ablamızın ifadesiyle “gırçumuk gafalı” babam.

Süt beyazı.

***

Tüm üstadlar ayrı.

Başımın üstünde yeri var hepsinin.

Peki ya gençlerimiz?

Gözde

Adem

Görkem

Oğuz?

Bakın bakın sevinçten ağlayın.

Gümbür gümbür geliyorlar, şu edebiyat fakiri şehirde.

Gözüm açık gitmem artık.

***

Ruşen kardeşim 1935 yılında yapılan ilk 1 Temmuz Kabotaj Bayramı kutlamalarını yazmış.

Atatürk sağ.

Onura bakın memlekette.

Gurura bakın.

Yaşanan boyuta bakın.

1935…. Saat 11.00… Vali, Belediye Başkanı, Komutan, Partiler… Ziyaretler. Ankara’ya minnet telgrafları…

Saat 14.00… Jandarma Bandosu… İstiklal Marşı… Küçük Yalı Parkı… Açık büfe… Hilal Caz Kulübü Orkestrası…

Ve sonra yarışlar.

Tekne yarışları.

Yüzme yarışları.

Yağlıdirek klasiği…

***

Burada sazı ve sözü alayım izninizle.

Arada bir, yeri gelip, söylüyorum ya hani; ben bu şehrin sahibiyim.

Vay efendim, ne kadar aşağılık kompleksi sahibi yaratık varsa celalleniyo!!!

Nasıl derim bunu?

Ne egom kalır, ne kendimi beğenmişliğim!

Halt etmişler.

Derim tabi.

Ben dediğim, fani Gürsel Ekmekçi değil ki.

Bişeylerin. Bazı değerlerin. Yaşatılması gerekenlerin.

Temsilcisi.

***

Ve maalesef son temsilcisi.

Benden sonrası yok.

Üzgünüm.

O zamanlar yaşça en miniktim. Şimdi 58 yaşımdayım.

Ben ölünce 1935’ler de ölecek.

25’ler de.

Üzgünüm.

Kim var?

***

Ama.

Mevlüt kardeşime sözüm var.

1 Temmuz günü. Hilalspor Yüzme Takımını… Hilal Caz Kulübünü… Dizecegim Rüsumat 4’ün battığı yere.

Açık büfe de olur yine.

Gazi Paşa’mıza telgraf da çekilir yine.

O günleri yeniden yaşatmadan son soluğumu verirsem namerdim.

İzler Dergisi diyip geçmesin kimse.

Öğreneceğiniz çok şey var.

En derinden sevgilerimle.

Gürsel Ekmekçi

Can Akengin Bilgi Yurdu Derneği bşk