ASIM YAHYA

Asım Yahya torunum değilde torunum kadar yakın bize.12 aylıktan beri yakından ilgileniyoruz. Bize dede ve anneanne diye sesleniyordu.

Şimdi Erzurum’a tayin oldular. Okul zamanı geldi orada başlıyacak. Okuma yazmayı biliyor ama  birinci sınıfa başlıyacak. Öğretmeni ne yapar bilemem.

Önceden birlikte geziyorduk, son zamanlarda gezemiyoruz oyun ağırlık oluyor.Film izliyoruz youtup engelli bir görüntü izliyoruz.

Gezerken birbirimize sorular bilmeceler soruyor, öyküler anlatıyorduk Bilmeceleri genelde uyduruyoruz.

Ağladığı zaman gözlerinden bir kaç damla gözyaşı süzülürdü yanaklarına doğru.Ama sonraları fazgeçti ağlamaktan.

Evleri bitişikteydi bize uğramadan geçmezdi.Gece saat kaç olursa olsun zilimiz çalabilirdi.

Görsel hafızası çok iyiydi.Kitap okurken bazı yerleri atlıyordum atladığım yerleri fark ediyordu.

Bizler kadar arkadaşlarıda özliyecek.

‘O benim dedem’