Şair Zehra Kemaloğlu’nun Bizlere Armağanı

Bilgiyurdu Kızlar Bando Takımı’na

(Mayıs Yedisi İçin)

Karadeniz’in tuzu sinmiş rüzgarlarıyla, bir eski zaman alır başını yürür. Topal Osman’dan eski taş sokaklara, bir davul sesi yükselir. Ada çevresinden dönen kayıklar, kemençenin iç çekişiyle horon tutar kadınlar. Deniz sabahına vururken ilk ışıklar,

Giresun yeniden uyanır

Trampetlerin ritmiyle

Geçmiş ve yarın

Aynı adımda yürür.

Ve,

Bilgiyurdu kızları

Omuzlarında bir şehrin hafızası,

Bakışlarında Karadeniz coşkusu taşır;

Bu yalnız bir marş değil bir törendir.

Onlar; bu halkın zarafetiyle

Modern zamanların ışığını

Aynı yürüyüşte taşıyan

İnce bir köprüdür de…

Beyaz eldivenlerde disiplin,

Mavi ufuklarda umut vardır.

Her nota, eski bir yayla türküsünden

Yeni çağın kalbine uzanır.

Mayıs Yedisi gelir geçer belki, kıyıya vuran dalga gibi

Ama bazı sesler kalır şehirlerde akşam ezgisi gibi…

Uzaktan şahlanır Bilgiyurdu kızlarının adımları;

Bu yalnız ritim değil,

Bir annenin öğüdü,

Bir şehrin terbiyesi,

Bir öğretmenin emeği,

Bir milletin zarafeti vardır

Yürüyüşlerinde.

Davullara vurdukça parmaklar

Maniler gibi fışkırır dalgalar.

Deniz biraz daha mavi

Biraz daha coşkuludur,

Çünkü onlar geçmişi taşır

Gönüllerinde…

Ve gururla onlar,

Geleceğe dimdik yürüyenlerdir.

Bilgiyurdu bando takımının

Taş sokaklardan geçen bando sesleri

Her yıl bayram olur, “Mayıs yedisi”nde…

Akşamları geçen fener alayı

Bir yanda disiplinli adımlar;

Bir yanda geleneksel bir türkü gibi içli,

Bir yanda çağdaş bir şehir gibi vakur…

Mayıs Yedisi yalnız şenlik değil gelenektir.

Suya bırakılan dilekler,

Saçayağından geçerken tutulan nefesler,

Denize atılan yedi çift bir tek taşların sessiz tınısı,

Ataların bıraktığı emanetlerdir.

Ve o emanet

Bugün,

Bilgiyurdu kızlarının ellerinde

Bir marşa dönüşür.

Ey Karadeniz’in vakur kızları..!

Siz yürürken sadece

Bir bando geçmez sokaklardan;

Bir nota yükselir göğe;

Bir kültür geçer,

Nezaket geçer,

Cumhuriyetin aydınlık yüzü geçer.

Kendi kalbini dinler sizi izleyen kendi ritmini tutar,

Kimi zaman bir kemençe sesi kadar hüzünlü,

Kimi zaman zafer marşı kadar güçlüdür.

Modern zamanların ışıklı cesaretiyle..

Çünkü bazı şehirler;

Sesleriyle hatırlanır

Giresun,

Mayıs Yedisi’nde

Sizin yürüyüşünüzle…

Güçlü bir zafer marşına dönüşür…

Zehra Kemaloğlu