siyah beyaz güm güm güm!

PAZAR’LIK

bombalasi bombalasi bom bom bom!

basketbol maçı tezahüratıdır.. futbol tribünlerinde yapılmaz.. (ki yaptılar, büyük camiaların küçük tribünleri, bizi kendilerine güldürdüler)

eskilerin spor sergi sarayı’na özgüdür salt..

tv’nin siyah beyaz olduğu yıllara aittir bi de..

sloganlara, tribün tribün tur attırmayı icat eden ve karşılıklı bağırmayı çok seven Beşiktaş taraftarı; bombalassiyi tüm maç boyu sadece bir kez söylemenin de mucididir..

futbol tribünlerinde buna tur attıranları bilir ve kıs kıs güleriz, anımsadıkça..

***

spor yazısı yazdığım sanılmasın..

ben bir kültür anlatıyorum.. herşeyden önce, bu bombalassi sloganı zamanın iyi basketbol takımlarından itü’nün taraftarına aittir..

“teknik teknik zıp zıp zıp!” diye biter.. Türk spor tarihinde patenti Beşiktaş Kapalısı’na ait olmayan 3-5 slogandan biridir..

bu yazı nerden çıktı?

az önce Beşiktaş basketbol takımı efes pilsen’i eleyerek finale kaldı.. kendi kendime bombalassiyi söyledim maç bitimi..

geçmişimi andım..

***

efes’in dünya basketbolunda sayılı bir yeri var diye biliyorum..

bizimse küçük bütçeli sempatik bir takımımız var diye biliyorum..

iyi de.. bu yıl.. 5 kez yendik la bu herifleri..

sebebi Beşiktaş tribünleridir..

***

futbolda sürüm sürüm süründüğümüz yıllar.. İnönü stadı tıklım tıklım dolardı.. aynı taraftar, spor sergi sarayı’na da koşar, basket takımını bağrına basardı..

futbolda olmayan başarı baskette var mıydı peki? asla yoktu!

o güzel günlere, önce tv başında giresun’da yetiştim, sonra bizzat istanbul tribün yaşamımda eriştim..

büyük yazar mümtaz soysal’ın müthiş tespitidir zaten;

Beşiktaşlılık, bir babanın başarısız evladından esirgemediği sevgidir..

bu da benden olsun;

Beşiktaşlılık, herşeyden çok basket takımından eksik etmediğimiz sevgidir..

***

bu anlattıklarımın giresun kısmında;

Hakyemez apartmanındaki evimizin oturma odasındaydım.. babam denize bakan pencerenin kenarındaki masasına konuşlanmış rakı içiyo olurdu.. haberleri mi izlerdi? muhtemelen evet..

ben? ya oyuncaklarımla oynarımdır, ya mandolin çalarımdır, ya Beşiktaş’ın basketbol maçını, daha doğrusu muhteşem taraftarı izlerimdir..

babamla aynı odada olmanın huzuru, yedi cihana değer bir duyguydu..

epeydir yoksunum o benzersiz kanatların arasında yaşamaktan..

***

bu gece..

inşallah 50 sene önce olduğu gibi..

Beşiktaş basketbol takımının maçını benimle izlemiştir babam..

maç sonu yumruklarımı zaferle sallarken, tebrikler küçük inek demiştir inşallah..

şuan cumartesi henüz..

yarın babalar günü..

ben yine maçtan çok taraftarı izledim..

bombalasi bombalasi bom bom bom!