SÖZÜN ÖNÜ

Hazırlanmakta olan 100. Sayımızın girizgahıdır.

SÖZÜN ÖNÜ

Elbette yüreğimizde kara sevda, beynimizde mutluluk hormonu, bedenimizde huzur kaynağı İzler… İçimiz içimize sığmıyor elbette…

Ama burada edebiyat parçalayacak değilim.

Biz yalnızca; vatanımızı, şehrimizi ve Türkçemizi çok sevdik. Can Akengin’e, Bilgi Yurdu’na ve edebiyata kendimizi adadık, Mustafa Kemal’in yolundan dönmedik, hepsi budur ol hikayenin.

Kutlu olsun 100. sayımız.

***

Ne denli zor, engel dolu, meşakkatli bir yolda yürüdüğümüze de değinmeyeceğim.

Sızlanma değil, icraat makamıdır oturduğum.

Hamama girdim, terliyorum.

Girmeseydin kardeşim, dedirtmem.

***

Ne anlamlıdır; Can Akengin ve yol arkadaşları da Giresun’u çok sevmişler. Ben, yaşım gereği o Şehr-i Canan adı verilen olağanüstü kıyı kentinin son demlerine yetiştim. Büyüleyici idi.

Bir asır önceki fotoğraflarını gördükçe, “Sanırım cennet-i âlâ bundan daha güzel değildir” diye düşündüm hep.

Yetmedi, bu kadar kolay anlatmak istemem. Can, 1920’lerde bir makalesinde şehrin çok bozulduğundan dert yanıp; “Nerede o eski Giresun?” demiş.

Demek… Bizlerin… Dünya incisi bildiğimiz o şehir… Yani o tadına doyulmaz güzellik… Bile… Bozulmuş haliymiş meğer, öyle mi?

***

İşin uzmanı olmak koşul değil, birazcık meraklı olmak yetiyor. Tüm kentler geçmişte daha güzelmiş. Viyana-Paris, İstanbul-İzmir, Hakkari-Yozgat hiç fark etmiyor. Zaman değirmeni her yeri öğütmüş, çirkinleştirmiş. Kabul.

Göğsümü gere gere iddia ediyorum ki, tarihte en ama en çok Giresun’a yazık olmuş. Çünkü en büyük güzellik Giresun’dadır.

***

Yurt sözcüğü eskiden “dernek, kulüp” vb anlamda kullanılırmış. Şehrin ileri gelenleri, gençlere “Bir yurt kurmaları gerektiği” öğüdünü sık verirmiş. İçinde kültür, sanat, edebiyat, spor olan, insanları bir arada tutmayı sağlayan oluşumun adı imiş yurt.

Bugünkü Bilgi Yurdu da aynı profilde bir kurumdur.

İzler Dergimizle, yirmiyi aşkın dalımızla o benzersiz geçmişe layık olmak isteğini asla yitirmeyeceğiz.

***

Yola çıkarken, Can Akengin’in mezarı başında içtiğim anda sadık kaldığımı, yol arkadaşlarımın da insanüstü emekleriyle cennette yatanlarımızı huzurla uyuttuğumuzu düşünüyorum.

Dergimizi bizden sonraki kuşaklara emanet ve vasiyet ediyorum;

Anadolu’nun iyilik ve güzellik izleri dünya durdukça yaşasın.

***

Dilimde bir Kayahan şarkısıdır İzler.

Herkes sokaklara dökülsün / Alkışlayın güzel prensesi / Okyanus incisi dünya birincisi / Seni seviyorum / Tulumba tatlısı / Padişahın kızı / Seni seviyorum.

En derinden aşk ile.

Gürsel Ekmekçi

CAN AKENGİN BİLGİ YURDU BŞK