Aziz ve muhterem kardeşlerim,
Şu yaşıma geldim. Dünya devi ve Türk devi bazı firmalarda yöneticilik yaptım. Buralardaki reklam, pazarlama, halkla ilişkiler gibi konulara ayrılan bütçeleri iyi bilirim.
Ama?
Ne diyecem?
Durun!
***
Aha diyum.
Ömr-ü hayatımda görmedim, duymadım;
1) Pazara pembe domates almaya gittiğimizde anneme kırmızı domatesleri “abla daha saat erken, bunlar akşama doğru pembeleşiyu” diyerek vermeye çalışan satıcı herifi…
2) Tesadüfen önünden geçtiğim balıkçı dükkanında tezgah bomboştu. Müşteri teyzeye “abla arkadaşlar ahaşşşimdi denize açıldı” diyen balıkçı abiyi..
***
Daha da var…
3) Mart sonu idi. 2 sene önceydi… Güneşliydi hava. Epey soğuktu. Örneğin ben kalın montluydum. Dondurmacı dostum envai çeşit, rengarenk dondurmalarla dolabı dolmurmuş, kapıya sandalye atmış, kısa kollu tişörtle oturuyordu. Yüz ifadesi “eee yaz da geldi” anlamındaydı.
***
Koçmuş, Sabancıymış…
Reklam departmanımız var sanıyo…
Yanarım da buna yanarım, Giresun insanı mı gördünüz la?
***
Kamuoyuna saygıyla arz ederim.
ord prof dr gürsel ekmekÇi



Giresun’un Geleceği Hepimizin Sorumluluğudur
Giresun Üniversitesi Klinik Araştırmalar Etik Kurulu’nun Kuruluşu Onaylandı
BELEDİYENİN SAHA ÇALIŞMALARINDA HIZ KESMEK YOK
GİRESUN BELEDİYESPOR SPORCUSU CEREN ÇİFTÇİ ÖNEMLİ BAŞARIYA İMZA ATTI
Bulancak’ta Dolmuş Durakları Yenileniyor
Tiyatro Gazetesi’nin Nisan 178. sayısı…
TEŞEKKÜR VE DAVET
