ENVER SİPAHİOĞLU

Hastaydı Enver abim. Çok hem de. Çok hastaydı. *** Önce, 18 Ocak 2016 tarihli son mesajlaşmamızı (noktasına, virgülüne dokunmadan) kopyalayıp paylaşayım. -”harflerine gurban olduğum, iyi misin hoş musun”? -“Gürsel selam. Hastalığın büyüğünü atlattık diye sevinir...

derya sayın abim nurlarda uyusun,

PAZAR’LIK derya sayın abim nurlarda uyusun, ”olmuş apocuğum” dedi her defasında.. gülmece öykülerimi ilk o’na gönderirdim hep.. yorumları önemliydi çünkü.. olmamış deseydi, vazgeçecektim belki bu sevdadan.. misal, şimdi kitaplarım, köşeyazılarım yoktu fala...

CAVİT ÖZDEMİR GERÇEĞİ

Ben bacak kadarken de gazeteciydi Cavit Abi. O zamanlar nelerden söz edebilir ki bir basın mensubu; Giresunspor şöyle berbat… Fiskobirlik böyle ilgisiz… Liman çok yetersiz… Fındık taban fiyatı yüz güldürmedi… Belediyemiz 4 tane otobüs aldı… Falan fil...

o zamanlar böyle bi kavram yoktu..

PAZAR’LIK o zamanlar böyle bi kavram yoktu.. gereği de yoktu.. ama benim aslan babam, Mustafa Kemal’in Askeri olarak yaşadı hep.. *** o dünya görüşünün gayet olağan bi sonucu olarak, ablam ve abim ilkokulu bitirir bitirmez ankara koleji ve galatasaray lisesinde öğrenim görm...

DEĞİL!

toplasan 100 kişi kaldık-kalmadık.. kolumuza bacağımıza iyi bakın.. *** iyi bakın yüzümüze gözümüze.. bizim gazi caddesi’nden geçmemizle sizin geçmeniz bir diğil.. *** elbette saygım var sana polis abi.. bekçi kardeş, zabıta kardeş.. simitçi, baloncu, sokak çalgıcısı, öğret...

Yeri geldi.. da ve de eklerinden sonra

PAZAR’LIK dün şehrimize şehit cenazesi geldi kardeşlerim.. o ambulans, o konvoy, sirenler çala çala sahilden geçip, evladımızı doğduğu ilçesine götürdü.. bu manzaraya denk gelip de; yumruklarını bileyleyip sıkmayanın, dudaklarını ısıra ısıra ağlamayanın emdiği sütten de taş...

yo, yanlış okumadınız

PAZAR’LIK öyle dolu dolu yaşıyoruz ki giresun’u, işte, er meydanı dediğim kendi sayfama anca sıra gelebildi.. yo, yanlış okumadınız, giresun’da yaşamıyoruz, giresun’u yaşıyoruz biz.. *** bilgi yurdu’muzu diyom, kimi diyecem, kim var ki başka? azıcık ...

100 YIL SONRA MERHABA!

Bilgi Yurdu Temsil Heyeti sizlerle… Çok da uzun olmayan bir süre sonra ilk oyunumuzla sahnelerdeyiz… Merak ettiniz di mi? Hadi oyun hakkında ipucu vereyim; Mesela ben Can Akengin’in omzuna elimi atmış durumdayım, hemen sağımda uduyla muhteşem insan Ahmet Kaçar o...

Fazla Söze Gerek Yok,

PAZAR’LIK bikaç konu kalmış kafamda yazılmayı bekleyen, en iyisi hepsine kısa kısa değinip geçeyim, hem temizlik yapmış da olayım.. başkasını bilemem, gıymalı kuyruklarında büyümüş biriyim, sıra çok önemlidir yazılarımda, biri benden çıkmadan diğerlerine başlamak doğru bişi...

ÇANAK ÇÖMLEK

(mugabele adlı kitap dosyamdan devam) ÇANAK ÇÖMLEK ilk yazmam diğil bunu.. ilk yaz akşamıydı.. ramazan.. hani, bi sokağın ortasından yavaş yavaş şey ediyordum, ufak çocuklar şey oynarken, bişey olduydu.. deliler gibi de sevindiydim bi güzel.. ne dedim şimdi ben yaa, valla gendim ...